
Zgodnie z przepisami, za opracowanie instrukcji odpowiada pracodawca, często korzystając z pomocy służb BHP.
1. Analiza stanowiska pracy: Obserwacja procesu, identyfikacja maszyn, narzędzi i materiałów oraz analiza ryzyka zawodowego (co może pójść nie tak?).
2. Opracowanie treści: Spisanie kroków w sposób zrozumiały, techniczny, a zarazem prosty.
3. Konsultacja: Omówienie projektu instrukcji z pracownikami, którzy obsługują dane stanowisko (najlepiej znają specyfikę pracy).
4. Zatwierdzenie i wdrożenie: Podpisanie przez pracodawcę i zapoznanie pracowników z treścią (potwierdzone podpisem).
5. Aktualizacja: Instrukcje należy aktualizować, gdy zmieniają się maszyny, technologie lub przepisy BHP.
Instrukcje stanowiskowe muszą być stale dostępne dla pracowników – zazwyczaj wywiesza się je w formie plansz bezpośrednio na stanowisku pracy.
Czego dotyczy instrukcja.
Kwalifikacje, uprawnienia, badania lekarskie niezbędne do obsługi.
Wymagana odzież robocza, okulary, rękawice itp.
Kontrola stanu technicznego, sprawdzenie osłon, przygotowanie stanowiska.
Bezpieczna obsługa maszyn, zasady pracy.
Wyłączenie maszyn, sprzątanie, zabezpieczenie stanowiska.
Co robić w razie awarii, pożaru lub wypadku (pierwsza pomoc).
1. Prosty język: Unikamy żargonu, jeśli nie jest konieczny.
2. Wizualizacja: Dodajemy zdjęcia, schematy, piktogramy (np. pokazujące poprawne ustawienie maszyny lub znak ostrzegawczy).
3. Układ logiczny: Opisujemy czynności zgodnie z naturalnym przebiegiem pracy.
4. Metoda TWI (Job Instruction): zachęcamy by zastosować podział na: kroki (co robimy), wskazówki (jak to zrobić bezpiecznie) i przyczyny (dlaczego to jest ważne).